บทเรียนจากความเศร้า

posted on 28 May 2013 21:11 by pumpkin29 directory Fiction
หายไปนานมาก 
จนลืม username ไปเลย 
นี่กว่าจะไปขุดมา login ได้ นึกอยู่นานมาก 55555+
 
วันนี้เขียนแหวกแนวมาก
ไม่เคยเขียนอารมณ์นี้ แบบสุดๆขนาดนี้มาก่อน
ลองอ่านกันดูนะ
 
**************************************************

 

ในร้านสุกี้ชื่อดังแห่งหนึ่ง ใจกลางห้างใหญ่

หญิงสาวเพื่อนซีสองคน กำลังกินมื้อเย็นกันอย่างอร่อย

จริงๆควรจะเรียกว่ามื้อค่ำมากกว่า เพราะตอนนี้ก็สามทุ่มไปแล้ว

ต่างคนต่างก็มีหน้าที่การงานต้องรับผิดชอบ ค่าตอบแทนดี แต่เวลาส่วนตัวก็ถูกเหมาซื้อไปพร้อมกับสัญญาจ้าง

“แล้วกับไอ้เจ้าของอู่ซ่อมรถที่มาตามจีบแก ไปถึงไหนแล้ว เป็นแฟนกันยังเนี่ย” ดาวเพื่อนสาวสุดแซ่บที่ผันตัวจากพนักงานออฟฟิศไปเป็นแม่ค้าถามเปิดประเด็น

“โอ้ย เขาไม่ได้มาจีบ จะให้บอกกี่ทีเนี่ย ยุให้ฉันเลิกกับพี่เมฆตลอดอ่ะ” หมิงเพื่อนสาวนักบัญชีตอบอย่างรำคาญ

หมิงคบกับรุ่นพี่ต่างคณะตั้งแต่สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัย และก็ยังคบกันเรื่อยมาหลังจากเรียนจบ รวมเวลาแล้วก็เกือบ 5 ปี

 

“พี่เมฆอะไรของแก ฉันไม่ให้ผ่านแต่แรกแล้วย่ะ นิสัยแปลกๆ คนนี้ดีนะ คว้าได้ก็คว้าไว้เหอะ รวยด้วย แกจะลาออกไปช่วยงานธุรกิจเขาก็ได้ เห็นมั้ย เหมาะสมกันจะตาย” ดาวยังคงยืนกราน

เพื่อนทั้งกลุ่มต่างก็คัดค้านแฟนคนนี้ของเธอ แต่เธอไม่สนใจหรอก เพราะเขาก็ดีกับเธอมาก และไม่มีประวัติมองหญิงอื่นมาให้ลำบากใจ

“แกนี่ คนเขาคบกันดีๆมายุให้เลิกอีก เท็นเขาก็ไม่ได้มาจีบฉันหรอก คงแค่มาแหย่ๆเล่น ตามประสาผู้ชายเจ้าชู้มากกว่า ว่าแต่ตัวแกเองเหอะ เมื่อไรจะแต่ง รอรวยเท่าบิล เก็ตส์รึไง ค่อยคายเงินออกจากตัวได้อ่ะ”

สองสาวคุยกันต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งร้านปิด แล้วต่างก็แยกย้ายกันไปในทางของตัวเอง

 

.

.

.

.

.

.

“อ้าว น้องหมิง ลมอะไรหอบมาถึงนี่” รุ่นพี่คนนึงมองไปที่หญิงสาวที่กำลังยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตู

ตอนนี้หมิงบินมาอังกฤษเพื่อตามหาคนๆนึง ฝนตกหนักมากและเธอก็ลืมพกร่มมา กว่าจะหาบ้านรุ่นพี่คนไทยเจอ เธอก็แทบจะจับไข้